Etiketler

Öbür el olmadan ses çıkmaz tek elden.
Tanrısal bilgelik kaderdir ve tanrının hükmü birbirimizin sevgilisi kılmıştır bizi.
Alnımıza yazılan yazı uyarınca her parçası evrenin,eşleşiyor diğer parçasıyla.
Akıllara göre gök erkektir, yer kadın:yer besler,büyütür göğün attıklarını.
Yer sıcaklığını yitirince ,gök ısıtır onu,tazeliğini ve nemini yitirince, gök yeniler onu.
Gök karısına yiyecek aramaya çıkan bir koca gibi dolanır durur.
Ve yer ev kadınlığıyla uğraşır:çocuklara göz -kulak olur ve onları beslemeye üstlenir.
Göğe ve yere akıllı varlıklarmış gibi bakın,zira onlar akıllı varlıkların yaptıklarını yapıyorlar
Bu iki şey birbirlerinden zevk almıyorlarsa eğer,ne diye sevgililer gibi sarmoş dolaş duruyorlar?
Nasıl açar yer olmadan çiçekler, bahar dalları nasıl bezenir?
Göğün suyu ısısı ne üretecekti o zaman?
Nasıl Tanrı erkeğin ve kadının içine,birlikleriyle dünyayı yok olmaktan koruyacak isteği verdiyse,her varlık parçasına da, diğer parçaya karşı istek aşıladı.
Gündüz ve gece düşman görülürler dıştan,oysa aynı amaç için koştururlar.
Her biri ortak işlerini tamamlamak için birbirlerini sevmektedirler.
Gece olmazsa,insanoğlunun bedeni hiçbir birikim sağlayamaz,gündüz harcayacak hiçbir şeyi olmaz elinde?

Mevlana

Reklamlar