kötü bir his var içimde
geçmedi bunca yıldır.
kimseler bilmedi
bilmesinler.
ne zaman unuttuğumu hatırlattı şimdi
o siyah kargaya benzeyen siluet
simidimi mi çalmıştı yoksa şekerimi mi? bilmiyorum.
bilemeyim.
ama çalınmıştı.
bir kuyumcunun dikkati kadar dikkatliydi gözlerim
vitrinimde değerli şeyler
çok değerli şeylerdi kardeşim.
paha biçilmezdi anlayacağın.
o zaman değersiz altınlar bu kadar hızlı yükselmiyordu
ve değerli gözlerim bu kadar alçalmıyordu insanlara karşı.
vitrinlerim vitrinlerim ve vitrinlerim.

bir sanatkarın pirince yaptıklarını görünce anladım halimi
nasıl çizmişti o koca köprüyü incecik bir alana
ve demek ki dedim
ve demek ki öyle büyük bir sanatkar olmalı
içime pirinç tanesi kadar bir yere yıkılmış köprüleri çizen.
ve koparan beni.
darılmadım desem yalan olmaz.
üzülmedim desem yalan olur.
darılmayınca nasıl üzülür insan dersen
bilmiyorum.
ama belki öğrenirim.

çünkü çok şey öğrendim kardeşim.
ama yetmediğini anladım
şiirlerimi verdim bozuk verdiler
bozuk verdim tek şiir vermediler
bunu öğrendim mesela
bir de şeyi
boğuluyorum demiştim ya
dünyanın da benimle boğulduğunu gördüm
ne yapmalı mesela?
pencereyi açıp bir nefes mi vermeli hayata?

md

Reklamlar