Etiketler


gözlerimde bir şeylerin hazımsızlığını yaşayan iki bebek
yattıkları yerden ayaklarıyla itekliyorlar gözkapaklarımı
ve bilmiyorlar birazdan kanla boğulacaklarını.

düşündükçe sonsuz döngüye giriyor beynimde düşünceler
ve düşündükçe umutsuzluk bir bir atıyor çakıl taşlarını yatağıma.

keşke bir guguk kuşlu saatim olsaydı
durduk yere çıkıp sinirlendirseydi beni
hani şu çizgi filmlerde ki gibi.
ve -lanet olsun kapa çeneni- diyebilseydim ona
yani birilerine kızma hakkını bulabilseydim kendimde
ama hayır
kendimden daha güçlü bir benlik tanımıyorum
ki hakaretlerime dayanabilsin.
-egoizminin tavan noktası aşağılıklığımın dip sınırı-

kilometresi işlemeyen hurda bir araba gibiyim.
içine atılanı peynir tenekesine dönüştüren,
bir press makinesinin içinde gibi hissediyorum
zaman ve mekan daralması yaşıyorum galiba
küçüldükçe küçülüyorum.
bir çukur gibi derinleşen yatağımda…

MD

Reklamlar