Etiketler


aptalca bir şey yaptım dedi küçük kız.
elleri titriyordu.
kirpiklerine siyah yas kurdeleleri bağlamıştı.
alnının ortasından belirgin dikey bir çizgi, benliğini ikiye ayırmıştı.
anlamsız gözlerle duruyordu karşımda.
bir çay söyledim.
büyük yudumlarla içiyordu çayı.
ruhunu kuzey kutbunda bırakmış gibiydi.
ağzından çıkan buhar gözlüğümün camlarını buğulandırıyordu.
ateşi ateşle söndür dedim.
“yani?” dedi
anlam veremiyordu bir şeylere.
uzun uzun anlattı iç çekerek.
düşlerinin dikenli tellere takıldığı belliydi.
bir çay daha söyledim
masada ki pipeti alıp bardağının içine bıraktım
bir de böyle iç dedim.
-ki pipetle çay içmek yakar insanı.
hiç aldırış etmedi.
bir şeylere duyarlılığını yitirmiş gibiydi.
kendine verdiği acılardan bi-haberdi.
yaptığı kardan adamın eridiğine inanamayan bir çocuktu sanki.
oysa o koymuştu siyah kömürleri gözler diye
ve havuçtan burnu ve ikiye yarıp domatesi kalp diye ekleyen de oydu…
bir şeyler söylememi bekliyordu.
yeni bir kardan adam yap dedim.
ama bu sefer gözlerine siyah kömürler yerine ayna yerleştir.
burnu havuçtan değil erikten olsun, dudaklarına kırmızı biber
ve kalbine yarım bir nar koy…
fayda etmedi.
“aşk zaten aptalca bir şeydir, boşver” dedim.
birden parladı yüzü aradığı anlam buydu belki de.
kayboldu birden alnında ki çizgi.
çayı yudumlarken tükürdü birden, yanmıştı dili.
bardağının içinden pipeti aldı.
çözdü kirpiklerinde ki siyah kurdeleleri
pipeti kesti, kırptı, çevirdi, bağladı.
siyah papyonlu çöpten bir adam yarattı.
kalktı masadan çantasını alarak.
gülümseyerek çıktı kapıdan.
yine aptalca bir şey yapmaya gitti anlaşılan…

MD

Reklamlar